Melk

Melk, ukryty w cieniu imponującego warownego klasztoru, jest bardzo ważnym przystankiem na trasie żeglugi po Dunaju. Ze wzgórza opactwo benedyktyńskie roztacza pieczę nad miastem, a z tarasu rozciągają się zachwycające widoki.

Melk był punktem strategicznym dla Rzymian i Babenbergów. W 1089 r. margrabia Leopold II Babenberg przekazał zamek benedyktynom, którzy przebudowali go w ufortyfikowane opactwo. Ogień zniszczył pierwotną bryłę opactwa, które całkowicie przebudowano w latach 1702–1738 według planu Prandtauera i jego następcy, Josefa Munggenasta. W 1995 r. ukończono tutaj szeroko zakrojone prace restauracyjne.

Stift Melk (opactwo benedyktyńskie; Abt Berthold Dietmayr Strasse 1) roztacza pieczę nad miastem ze wzgórza; z tarasu rozciągają się zachwycające widoki. Mnisi rezydują tutaj od ponad 900 lat. Choć turyści mogą oglądać budynek opactwa na własną rękę, warto dopłacić niewielką sumę, by wziąć udział w grupowym zwiedzaniu, podczas którego przewodnik zwraca uwagę na interesujące szczegóły.

Ogromny kościół klasztorny, zamknięty pierścieniem budynków, nadal dominuje w całym kompleksie wraz ze swymi bliźniaczymi iglicami i wysoką ośmiokątną kopułą. Wnętrze zadziwia barokowym przepychem z mnóstwem tańczących aniołków i złotych ozdób w przedziwnych kształtach. Wszystko tutaj wywiera niezapomniane wrażenie. Teatralna scena na ołtarzu głównym, autorstwa Petera Widerina, przedstawia św. Piotra i św. Pawła (świętych patronów kościoła). Większość plafonów, również na kopule, wykonał Michael Rottmayr.